در استاندارد حسابداری شماره۳۱ به بررسی دارایی های غیرجاری  نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده پرداخته میشود.

در استاندارد فوق شرایط لازم برای تغییر طبقه بندی دارایی ها از دارایی های ثابت به دارایی های جاری(داراییهای آماده برای فروش) گفته شده است.

لازم به ذکر است استاندارد حسابداری داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده لازم الاجرا برای کلیه صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۸۹ یا بعد از آن شروع می شود، می باشد.

هدف استاندارد

 هدف استاندارد حسابداری شماره۳۱ تجویز نحوه حسابداری دارایی های ثابت که قرار است به فروش گذاشته شود و نحوه افشای عملیات متوقف شده است.

برای اندازه گیری دارایی  های ثابت که قرار است برای فروش گذاشته شوند و طبقه بندی آنها تغییر نماید به دو مورد باید توجه کرد:

  1. اقل مبلغ دفتری
  2. خالص ارزش فروش

داراییهایی که معیار طبقه بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش را احراز می کنند باید به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه گیریی شوند.

لازم به ذکر است که احتساب استهلاک برای دارایی های فوق متوقف میشود.

استاندارد حسابداری شماره31طبقه بندی در صورت های مالی

دارایی های ثابت زمانی که طبقه بندی آنها تغییرمیکند و بعنوان نگهداری شده برای فروش طبقه بندی می شوند به عنوان نگهداری شده برای فروش را احراز کرده در ترازنامه و نتایج عملیات متوقف شده در صورت سودوزیان به طور جدا گانه ارائه میشوند.

اولین اقدام پس از تشکیل پرونده مالیاتی چیست؟!
مطلب پیشنهادی برای شما!

دامنه کاربرد استاندارد حسابداری ۳۱

الزامات طبقه بندی و ارائه در استاندارد حسابداری شماره۳۱ برای تمام دارایی های ثابت واحدهای تجاری کاربرد دارد.

دارایی هایی که با عنوان  دارایی ها و بدهی های جاری براساس استاندارد۱۴ بعنوان غیرجاری طبقه شده اند نباید مجدد به عنوان دارایی های آماده برای فروش طبقه بندی شوند مگر اینکه معیارهای طبقه بندی به عنوان نگهداری شده برای فروش براساس استاندارد حسابداری شماره ۳۱ احراز گردد.

دربرخی موارد واحدتجاری گروهی از داراییها و بدهی های وابسته به آن را به عنوان یک مجموعه واحد واگذاری یابرکنار می کند. چنین مجموعه واحدی ممکن است یک گروه از واحدهای مولد وجه نقد ویا قسمتی از واحد وجه نقد باشد، این مجموعه می تواند دربرگیرنده هرگونه دارایی و یا بدهی باشد.

 

شرایط تغییر طبقه بندی دارایی های غیرجاری

براساس استاندارد حسابداری شماره۳۱ برای طبقه بندی داراییها غیرجاری(دارایی های ثابت) بعنوان نگهداری شده برای فروش باید دو شرط محرز شود:

  1. کالا آماده برای فروش بوده و فروش دارایی مرسوم و معمول باشد در بازار
  2. فروش دارایی واحدتجاری بسیار محتمل باشد

دارایی غیرجاری برای فروش فوری باتوجه به شرایطی که برای فروش مرسوم و معمول است در بازار باید همخوانی داشته باشد، به عبارت ساده تر دارایی قابلیت فروش در بازار آزاد را داشته باشد و حداکثر تا پایان دوره مالی به فروش رسد و فروش آن بسیار محتمل باشد.

برای آنکه فروش بسیار محتمل باشد باید شرایط زیر احرازشود:

  1. سطح مناسبی از مدیریت واحدتجاری متعهد به اجرای طرح فروش دارایی باشد.
  2. برنامه فعالی برای یافتن خریدار و تکمیل طرح فروش وجود داشته باشد.
  3. بازاریابی موثری برای فروش دارایی انجام شده باشد.
  4. قیمت گذاری دارایی منطقی و براساس عرف بازار بوده باشد.
  5. شرایط تکمیل فروش (انجام فروش) طی یک سال انجام شود.
  6. اقدامات لازم برای تکمیل طرح فروش نشان دهد که انجام تغییرات با اهمیت بعید است.
حسابداری مدیریت چیست؟؟
مطلب پیشنهادی برای شما!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *